Vrienden en vage kennissen

Een redactioneel piece of mind en een advertentie to whom it may concern.

"Vriendschap is een illusie", een mooie tekst van Henk Westbroek. En dat is zo. Vriendschap is als je dierbare relatie. Nadat de eerste verliefdheid na jaren sleets is geraakt, moet je er aan gaan werken. En dat gebeurt niet vaak genoeg. Zoveel scheidingen en verwaterde vriendschappen. Het ene moment ga je er voor door het vuur en een tijd later doet het je nauwelijks meer wat.
En dat wordt steeds erger. Hoeveel mensen rekenen al die facebook likers tot hun intieme kennissenkring? Onbekenden dringen je hun mening via social media op. Fakenews. Het is een gevaarlijke tijd, waarin cyber het nieuwe slagveld is en mensen in gevaarlijke tweedelingen polariseren, zoals dat in de aanloop naar WO II gebeurde.

Maar het is makkelijk om naar anderen te wijzen. Hoe zit het met jezelf? Je kunt vast nog wel je tijd op de lagere school herinneren. Maar hoe heetten ze ook al weer? Dat verklaart het succes van Schoolbanken.nl. De mensen op de middelbare school blijven je wat beter bij. Hoewel dat vaak niet wederzijds is. Maar ik ben zo slecht met namen. Ik kan op een klassefoto meer dan driekwart niet benoemen.

Dat halve jaar, mijn eerste baan op de reisburo-afdeling van de ANWB, die tijd van faxen en telexen. Ik zou ze kunnen uittekenen (als ik kon tekenen), maar verder: ho maar. Aan mijn diensttijd bij de Marine heb ik warme herinneringen. Onder het mom van ertegen zijn, was het eigenlijk best wel leuk die opleiding. Samen afzien, strootje roken en dronken worden. Dat doe je daarna veel te weinig meer. En dan varen op de D818 Hr. Ms. Rotterdam! Dat zijn herinneringen voor het leven. Lid van een specifieke FBpagina voor geworden, maar ik ken er eigenlijk niemand meer van. In die tijd heerlijk stappen in de Marathon en Hans & Grietje. Daar ken ik er één nog van, daar ben ik mee getrouwd.
En dan 28 jaar bij NN. Lief en leed gedeeld. Opgeleid en gestudeerd in verzekeringen en marketing. Eerst bij Westerduin en Van Gemonden (leven ze nog?) bij Pleziervaartuigen. Veel van geleerd. Daarna bij John Verhoeven helemaal weer onderop beginnen bij Marktonderzoek. Maar dan ook helemaal onderaan: een archief ordenen en plaatjes inkleuren in een regiorapport. Uiteindelijk, ik zal je de details besparen, leidinggevende van een grote groep hele mooie mensen. Het mooiste van leidinggeven is als je werkelijk iets voor iemand kunt betekenen. Iemand die in een lastige periode zit, het thuis niet makkelijk heeft of de potentie heeft om door te groeien. Niet alles ging even goed. Ik ben ook maar een mens. Maar hele mooie herinneringen aan dierbare groepsmomenten, waarin we als afdeling samen tot een hoogtepunt groeiden. En dan het verval. Er kroop chagrijn binnen NN. Ieder uit die tijd weet waar ik het over heb: de eerste jaren na 2000. Uiteindelijk vertrokken en de afdeling werd na enige tijd opgeheven. Een afdeling die nog voor me in de bres is gaan staan bij de directie. Trots! Aanloop naar een nieuw NN. Ik was vrijwel gedwongen als 49 jarige voor mezelf te beginnen. Wat moest ik doen? Ik kampte ruim anderhalf jaar met iets wat later een burn out bleek te zijn. Dat is geen best begin voor een nieuwe bedrijf zonder klanten. Blijven ademhalen, dat is het enige advies.
Toen toch ook mooie mensen ontmoet. Bijvoorbeeld Gerrit Hospers, een NN accountmanager die me de eerste stappen leerde zetten, eigenwijs als ik was. Al die klanten die hun zekerheid, hun bedrijf en of nieuwe woning aan mij toe vertrouwden. Ik heb ze niet beschaamd. Mensen voor business!

Hoe kom ik hierop? Ik heb inmiddels mijn bedrijf wegens pensionering een paar jaar geleden beeindigd en ik heb mijn kantoor opgeruimd en omgetoverd tot een fitness annex hobbyruimte. Rolodexen en stapels met visitekaartjes kwam ik tegen. Zoveel namen van mensen waar ik allemaal mee heb zitten praten, accountmanagers en collega's. En ik zou ze nu op straat voorbij lopen zonder ze te herkennen. Dat is toch erg!
In mijn zelfstandige periode ben ik lid geworden van een ondernemersclub. En vervolgens heb ik samen met anderen een eigen club opgericht. Helaas, ook ons Het Haagse Huis is inmiddels overleden aan Corona. Ook zo'n ervaring, zo'n tijd die ik niet had willen missen. Mooie mensen. Contacten met andere verenigingen zoals Ondernemers Societeit Scheveningen en De Haagse Duim. Allemaal mensen met het hart op de juiste plaats. Veel lol gehad. Maar als je er niets aan doet, zakken al die vriendschappen weer weg. Dat is zo jammer.

Ik zou daarom iedereen willen oproepen weer eens stil te staan bij al die mooie mensen, die het bestaan zo zinvol maken en ze niet laten te verworden tot vage kennissen bij de waan van de dag. Als je het met me eens bent, reageer dan hieronder. Als je tenminste dit hele epistel tot het einde hebt uitgelezen. Op woorden bezuinig ik niet. Een persoonlijke memorylane, waarin ik bewust zo min mogelijk namen heb genoemd. Omdat, hoe meer je er noemt, des te erger is het is voor de mensen die je dan toch weer vergeet te noemen. Die je bent vergeten en niet had mogen vergeten. Ouder worden …. .
Voor mijn oud collega's van Nationale-Nederlanden: er is hoop! Ik ben Ledenraadslid van VO-NN, de vereniging van oud-medewerkers. Word lid en we'll meet again. Don't know where, don't know when. Dat is niet helemaal waar natuurlijk, want ik hoop je dan te zien op een van de Nieuwjaarsbijeenkomsten of evenementen van VO-NN. Bijvoorbeeld op een boot of een bezoek aan iets moois. Wordt eerst lid van VO-NN. Het kost het eerste jaar niets en daarna nog steeds niet veel. En je krijgt er zo veel voor terug. Elk kwartaal weer een digitaal magazine waarin je als het ware weer even terug gaat in de tijd. Leuk voor jong en oud. Kijk op www.VO-NN.nl en lees alles over lid worden, over evenementen en vooral de verhalen van de bloggers.

Sorry voor de andere lezers: dit was het stukje advertentie, zoals in de titel stond aangekondigd!
Vage kennissen en goede vrienden: als je ze waardeert, dan moet je er wat voor doen. Contacten leggen, vriendschappen onderhouden. Kom in actie en verspil geen tijd meer. Er is al zoveel tijd voorbij gegaan …

Afzender: Kees Bruin, kennis, vriend, collega en wat dan ook voor wie dan ook. Rendementen uit het verleden geven geen garantie voor de toekomst als je er niets mee doet. Laten we er wat van maken! 

Geschreven door : C.J. Bruin

1000 Resterende tekens